چگونه می توانم تشخیص دهم که از کدام رنگ برای کتانی هتل استفاده می کنیم؟

تشخیص انواع رنگ های روی پارچه با چشم غیرمسلح دشوار است و باید از طریق روش های شیمیایی به طور دقیق مشخص شوند. اگر از قبل انواع رنگ ها را شناسایی نکنیم، احتمالاً محصولات فاقد صلاحیت را به عنوان محصولات واجد شرایط قضاوت خواهیم کرد. بدون شک معایب بزرگی وجود دارد. کاربران ممکن است خطرات سلامتی را تجربه کنند.

• نمونه برداری و پیش پردازش

مراحل کلیدی در شناسایی نوع رنگ در الیاف سلولزی، نمونه برداری و پیش تصفیه نمونه است. هنگام نمونه برداری باید قسمت هایی از همان رنگ گرفته شود. اگر نمونه دارای چندین تن باشد، هر رنگ باید گرفته شود. در صورت نیاز به شناسایی فیبر، نوع فیبر باید طبق استاندارد FZ/TO1057 تایید شود. اگر روی نمونه ناخالصی، چربی و دوغاب وجود داشته باشد که بر روی آزمایش تأثیر بگذارد، باید آن را با مواد شوینده در آب داغ 60 تا 70 درجه به مدت 15 دقیقه تصفیه کرد، شسته و خشک کرد.

• روشهای شناسایی رنگهای مستقیم

نمونه را با 5 تا 10 میلی لیتر محلول آبی حاوی 1 میلی لیتر آب آمونیاک غلیظ بجوشانید تا رنگ به طور کامل استخراج شود.

نمونه استخراج شده را خارج کرده، 10-30 میلی گرم پارچه پنبه ای سفید و 5-50 میلی گرم کلرید سدیم را در محلول استخراج قرار دهید، 80-40 ثانیه بجوشانید، بگذارید خنک شود و سپس با آب بشویید. اگر پارچه نخی سفید را تقریباً به همان رنگ نمونه رنگ کنیم، می‌توان نتیجه گرفت که رنگ مورد استفاده برای رنگرزی نمونه، رنگ مستقیم است.

• نحوه تشخیص رنگ های گوگردی

یک نمونه 100-300 میلی گرم را در یک لوله آزمایش 35- میلی لیتر قرار دهید، 2-3 میلی لیتر آب، 1-2 میلی لیتر محلول کربنات سدیم 10 درصد و 200 تا 400 میلی لیتر آب اضافه کنید. سولفید سدیم برای 1-2 دقیقه حرارت دهید و بجوشانید. 25 تا 50 میلی گرم پارچه پنبه ای سفید و 10 تا 20 میلی گرم نمونه کلرید سدیم را در یک لوله آزمایش خارج کنید. برای 1-2 دقیقه بجوشانید. آن را بیرون آورده و روی کاغذ صافی قرار دهید تا دوباره اکسید شود. اگر نور رنگی به دست آمده مشابه رنگ اصلی باشد و فقط در سایه متفاوت باشد، می توانیم آن را سولفید یا رنگ سولفیدی در نظر بگیریم.

• نحوه تشخیص رنگهای vat

یک {{0}}mg نمونه را در یک لوله آزمایش 35-mL قرار دهید، 2-3 میلی‌لیتر آب و 0.5-1 میلی‌لیتر از 1{{15} اضافه کنید. محلول }% هیدروکسید سدیم، حرارت داده و بجوشانید، سپس 10 تا 20 میلی گرم پودر بیمه اضافه کنید، 0.5 تا 1 دقیقه بجوشانید، نمونه را خارج کرده و در محلول هیدروکسید سدیم 25 تا 10 درصد قرار دهید. 50 میلی گرم پارچه پنبه ای سفید و 0-20 میلی گرم کلرید سدیم؛ به مدت 40 تا 80 ثانیه به جوشیدن ادامه دهید. سپس تا دمای اتاق خنک شود. پارچه نخی را بیرون آورده و روی کاغذ صافی قرار دهید تا اکسید شود. اگر رنگ پس از اکسیداسیون مشابه رنگ اصلی باشد، نشان دهنده وجود رنگ vat است.

• نحوه شناسایی رنگهای واکنش پذیر

ویژگی رنگ‌های راکتیو این است که پیوندهای شیمیایی نسبتاً پایداری با الیاف دارند و به سختی در آب و حلال‌ها حل می‌شوند. در حال حاضر، هیچ روش آزمایشی ساده ای وجود ندارد. ابتدا می‌توانیم آزمایش رنگ‌آمیزی را انجام دهیم، با استفاده از محلول آبی 1:1 دی متیل متیل آمین و 100٪ دی متیل فرمامید برای رنگ‌آمیزی نمونه. رنگی که رنگ نمی کند رنگ راکتیو است.

• نحوه تشخیص رنگ

پوشش ها که به عنوان رنگدانه نیز شناخته می شوند، هیچ تمایلی به الیاف ندارند و باید از طریق یک چسب (معمولاً یک چسب رزین) روی الیاف ثابت شوند. ما می توانیم از میکروسکوپ برای بررسی استفاده کنیم. ابتدا، نشاسته یا مواد تکمیل کننده رزین را که ممکن است روی نمونه وجود داشته باشد حذف کنید تا از تداخل آنها در شناسایی رنگ جلوگیری شود. 1 قطره اتیل سالیسیلات را به الیاف تیمار شده در بالا اضافه کنید، آن را با یک ورقه پوششی بپوشانید و آن را زیر میکروسکوپ مشاهده کنید. اگر سطح الیاف دانه‌دار به نظر برسد، می‌توانیم آن را به عنوان رنگدانه متصل به رزین (رنگ) تشخیص دهیم.